Trudy życia codziennego i problemy (związane np. z pracą czy relacjami rodzinnymi) powodują u uzależnionego pragnienie ucieczki i poprawienie nastroju sprawdzonym środkiem lub zachowaniem. W przypadku compulsive shoppers właśnie zakupy stanowią czynnik pozwalający rozładować dręczący ich niepokój. Czytaj dalej »
„E tam, ludzie jak kupowali, tak kupują”- mógłby ktoś tymi słowy posądzić autora tekstu o nadmierny pesymizm i straszenie uzależnieniem zakupoholizmu- „gdzie tu problem, jaki tam nałóg?”. Ale czy rzeczywiście nie zaszła w dziedzinie dokonywania zakupów jakaś zmiana, która ułatwia popadnięcie w niekontrolowany shopping? Czytaj dalej »
Do tego uzależnienia trzeba podejść ostrożnie. Po pierwsze dlatego, że wśród naukowców zdania co do nazywania natręctwa robienia zakupów uzależnieniem są podzielone, po drugie dlatego, że robienie zakupów jest czynnością tyleż powszechną, co przyjemną, i trudno znaleźć granicę, kiedy kończą się zwykłe zakupy, a zaczyna zakupoholizm. Czytaj dalej »
Badania wykazały związek pomiędzy występowaniem depresji u zakupoholika a natręctwem kupowania, które odczuwa. W związku z tym leczenie polega na podawaniu leków antydepresyjnych. Ale leczenie nie może się ograniczać do drogi farmakologicznej, oprócz niej niezbędna jest również psychoterapia. Czytaj dalej »
Zamiast definicji współuzależnienia, która musiałaby opisać to nie do końca jeszcze zbadane zjawisko, proponuję jego opis. Myślę, że pozwoli on na lepsze zrozumienie tego, czym jest współuzależnienie. Pozostawiam też pytanie nierozstrzygnięte jeszcze ostatecznie przez naukowców: czy współuzależnienie jest chorobą, zaburzeniem osobowości czy też tylko reakcją na stres? T. Cermak, od którego pochodzi sformułowanie „współuzależnienie” twierdzi, że jest ono chorobą. Czytaj dalej »
Parafrazując znane powiedzenie można napisać: wszystko, co dobre, uzależnieniem się kończy. Nie inaczej rzecz ma się z internetem.
Pojawił się i słusznie został uznany za pożyteczne narzędzie. A jednak u osób, które w niewłaściwy sposób korzystały z niego, pojawiły się różnego rodzaju zaburzenia behawioralne, mające wpływ nie tylko na nich samych, ale i na innych. Czytaj dalej »
Jest na tyle dostępny, że używany nie tylko w celu przekazania informacji, ale również dla przyjemności. To wystarczy, żeby człowiek mógł uzależnić się nawet od niego. Bo to, że każdy jest zależny od telefonu komórkowego, nie ulega wątpliwości. A od tej zależności do uzależnienia jest tylko mały krok. Codzienne używanie telefonu nakręca spiralę przyzwyczajenia. Czytaj dalej »
Pracoholik wszędzie się spieszy i jest wiecznie zajęty. Najchętniej robiłby kilka rzeczy naraz. Dręczy go ciągły niepokój, jest niecierpliwy i poirytowany. W czasie rozmowy z nim możesz zaobserwować, że staje się on „nieobecny” (wiadomo, o czym wtedy myśli), ma też luki w pamięci; jest to trans zwany DWW (driving while working). Czytaj dalej »
Pożądanie, próba jego zaspokojenia, wyrzuty sumienia. Pożądanie, próba zaspokojenia, wyrzuty. I od nowa. Niewola. Sfrustrowanie. Uzależnienie od seksu (sex addiction), zwane również hiperseksualnością. Jedno z tak zwanych new addictions, czyli nowych form uzależnień, w których przedmiotem uzależnienia nie są czynniki chemiczne. Czytaj dalej »
Ciekawe, że to, co miało ułatwić komunikację, może pogłębiać samotność. To, co miało otwierać na świat innych osób, potrafi zamknąć uzależnionego w świecie, w którym wszystko kręci się wokół jego telefonu, a jego posiadacz pozostaje samotny. Niech nikogo nie zmyli obserwacja zachowania uzależnionego: to, że sprawia on wrażenie rozmownego lub ciągle otrzymuje i wysyła SMS-y, niewiele mówi o tym, co dzieje się w jego wnętrzu. Czytaj dalej »