Lekomania
Lekomania to inaczej uzależnienie od leków, zwane także lekozależnością lub zależnością lekową. O nadużywaniu leków mówić można w przypadku, gdy ktoś stosuje leki (lub lek) nie dla jego działania, lecz z innych powodów.
Lekomania jest równie ciężkim uzależnieniem jak każde inne. Bardzo często zdarza się, że młodzi ludzie sięgają bez konsultacji z lekarzem po różnorodne środki farmakologiczne, nieświadomie doprowadzając tym samym swój organizm do stanu przyzwyczajenia do leku.
Najczęstszą przyczyną, dla której młodzi ludzie popadają w lekomanię jest chęć spróbowania czegoś nowego, doświadczenia czegoś, czego jeszcze nigdy nie czuli lub nie robili, bądź też czegoś, co robią ich koledzy, rówieśnicy. Czasem jest to zwykła ciekawość. Są też inne przyczyny, takie jak na przykład nacisk ze strony „przyjaciół”.
Coraz częściej psychologowie spotykają się ze stwierdzeniem, iż pierwszym krokiem była chęć zapomnienia o problemach (w szkole, w domu rodzinnym). Taka frustracja często doprowadza do kłopotów z nauką oraz idących z nimi w parze problemów w domu. Bywa także, iż młodzi lekomani mówią: „zrobiłem to z nudów”.
U ludzi starszych bardzo częstym powodem jest podniesienie psychofizycznej wydolności swojego organizmu. Seniorzy najczęściej uzależniają się od leków nasennych, przeciwbólowych oraz leków uspokajających.
Szczególnie częste przypadki odnotowuje się u hipochondryków, którzy wierzą w cudotwórcze procesy używania leków. Proces taki odbywać by miał się bez względu na działanie leków, raczej ze względu na ich rodzaj, przykładowo: zażywanie tabletek ma pożądane działanie lecznicze, natomiast spożywanie ich w płynach już nie. Niezależnie od tego jakie leki zażywają, to ich długoterminowe spożywanie lub niewłaściwe użycie doprowadzić mogą do bardzo poważnych problemów zdrowotnych i do uzależnienia.
Częstymi, charakterystycznymi, niepokojącymi objawami nadużyć są: rosnące zapotrzebowanie organizmu na zażywanie leku, wewnętrzny niezwalczony przymus ich zażywania, zdobywanie leku w różny sposób, nie zawsze poprawny, ciągłe dążenie do zwiększenia dawki, agresja lub depresja w wypadku nie zażycia leku bądź zmniejszenia jego dawki.
Najczęstszymi objawami popadnięcia w lekomanię jest przerażające chudnięcie, wynikające z braku apetytu. Znakiem niemalże rozpoznawczym jest zmiana w wyglądzie (przekrwione oczy, zmienione źrenice, zmieniona, niewyraźna mowa, dziwne, niezręczne ruchy) oraz w zachowaniu (nagłe, niczym niewywołane zmiany nastroju; na przykład wybuchy agresji lub płaczu, częste nieobecności w domu, unikanie spotkań z przyjaciółmi, z rodziną, niewytłumaczona potrzeba samotności). Zastanawiające także jest coraz częstsze znikanie leków z domowej apteczki.
Ważne jest, aby wiedzieć, co należy zrobić w przypadku gdy odkryjemy, iż ktoś może być uzależniony od leków. Bardzo ważna jest szczera rozmowa z taką osobą, udowodnienie jej, iż komuś na niej zależy. Ważne, by poczuła się kochana. Nie należy również czekać na samoistne rozwiązanie problemu, tylko poszukać profesjonalnej pomocy.
Autor: Agnieszka Kasperczyk-Bac